غمي سنگين به دوشم بود :

نداشتنت ، نداشتن اميد داشتنت .

صدايي آمد از دور :

غمگين مباش هرگز ،

"يا بپذير با بجنگ ."

"من كه هزار جان جنگيدم"

پچ پچي آرام كردم :

"يا به سيلاب جنگ مي روي ، يا به مرداب غم ،

مرد پذيرفتن نخواهي بود "

باز هم صدا به گوش آمد :

"يا بپذير يا بجنگ"
لینک
یکشنبه ٢٦ فروردین ،۱۳۸٦ - سهیل طاغی

       

آغوش ، آغوش

آغوش خاليم

كه قول مي دهم

چنان گرم خواهد بود

چنان امن خواهد بود

خوب مي داني

 

آغوش ، آغوش

خوب مي داني

نوازش ، نوازش

چاشني لطيف ، مهربان

براي لمس عمق آغوش

نوازشهايم

عاشقانه است

عاشقانه ، عاشقانه

خوب مي داني

 

آغوش ، آغوش

خوب مي داني

بوسه ، بوسه

تنگ ، صاعقه اي از عشق

داغ مي بارد

بر لبان بسته ات

بوسه هايم هزار حرف مي زند

هزار شعر مي خواند

خوب مي داني

 

آغوش ، آغوش

قصه ايست عظيم

خوب مي داني

خوب مي داني

لینک
سه‌شنبه ۱٤ فروردین ،۱۳۸٦ - سهیل طاغی

       

روزگارم زمستانيست

خوابي عميق ، پيچيده در كابوسي عميقتر.

زخمي زخيم ، نمك خورده از دردي عظيم

بهار جسميست ، بي روحي ، لبخندي ، نوازشي ، نو شدني !

تابستان ، داغي جهنم است .

پاييز آگرچه آشناست ،

حرف تازه اي براي گفتن ندارد...

زمستان آشناتر است .

آشنائي قديمي

امروز روزگار مرگ آشنايم است

ديگران جشن مي گيرند

نمي دانم چه بايد كرد

گاه مي خندم ، گاه بغز مي كنم

آشنايم ، آشناي گريزانم

كجا مي روي ؟ آشناي در سفر

لینک
یکشنبه ۱٢ فروردین ،۱۳۸٦ - سهیل طاغی