ما ايرانی ها دوتا صفت نه چندان خوب داريم که بايد سعی کنيم آنها را اصلاح کنيم دومی انتقاد بيجاست واولی تعريف بيجا ! دو روز پيش که وبلاگ را راه می انداختم نمی دانستم که در دنيای وبلاگ و وبلاگ بازی هم دوتا از سنتهای ما يعنی ديد و بازديد و تعارف خيلی مرسومند . و همچنين عادتهای ديگری مثل زرنگ بازی و از زير کاردررفتن و دودره بازی و ....... . چند مثال و شاهد برايتان می آورم : ۱- دوستی در صفحه نظر پيام گذاشتند و کلی از اشعار و تيکه های دمپائی تعريف و تمجيد کردند وقتی به وبلاگ ايشان سر زدم ديدم درباره موضوعی است که تقريبا مطمئن هستم هيچ علاقه ای به آنچه اين همه از آن تعريف کرده اند ندارند . نمی خواهم نام و موضوع وبلاگ را بياورم اما مطمئن باشيد اگر می آوردم بد جوری خنده تان می گرفت. ۲-هميشه اولين و يا به عبارتی آخرين يادداشت پر از نظر می شود همه هم يا اصلا چيزی نخوانده اند و يا اگر خوانده اند همان پيام آخر را به شکل سرسری خوانده اند . در واقع هدف اصليشان جلب مشتری بوده که اين را از محتوی پيامهاشان به راحتی می شود فهميد . 
 آقاجان من وبلاگ را بخوانيد اگر خوشتان نيامد بی خيال شويد چون مطمئن باشيد در آن صورت من هم از وبلاگ شما خوشم نخواهد آمد .و بعد از بار اول ديگر سراغش نمی روم . اگر خوشتان نيامد انتقاد کنيد . اصلا فحش بدهيد (البته فقط به خودم) اما تعريف بيجا نکنيد . باور کنيد از صدتا فحش بدتر است . البته بايد بگويم که خود من هم وقتی شگردهای دوستان را ديدم در خلوت آن کار ديگر کردم و کلی تعريف های چرب از دوستان در وبلاگهاشان کردم روش کارم هم جالب بود : چندتا وبلاگ را که باز ميکردم صفحه نظرهای تمام آنها را هم باز می کردم و بعد از آنکه وبلاگها را تا آنجائی که وقت اجازه می داد٬ (برعکس خيلی از دوستان ) ميخواندم ، می رفتم سراغ صفحه نظرها و کپی و پيست چرب زبانيها را بدون اينکه بدانم اين صفحه مال کدام وبلاگ است شروع می کردم . اما از اين روش پشيمانم و قطعا ديگر از اين کارها نمی کنم
من اين وبلاگ را راه انداختم تا اولا هم فکرهايم را که متاسفانه خيلی کمند پيدا کنم  و ثانيا مخالفان منطقی را که متاسفانه آنها هم خيلی کمند . اگرچه همه ما ادعای منطقی بودن داريم اما خواهشا اگر جزو يکی از اين دو گروه و يا جزو گروه ديگری که به دنبال ايده های نو هستند (که من هم هميشه سعی می کنم يکی از آنها باشم)نيستيد، خواهشا تقاضای ديد بازديد را بی خيال شويد
شرمنده که تند حرف زدم اما از اين به بعد می خواهم پاپولار بودن را بی خيال شوم و قرص و محکم حرف خودم را بزنم هر کی خوشش نمی آيد نيايد .

 

لینک
سه‌شنبه ۳٠ تیر ،۱۳۸۳ - سهیل طاغی